Technikum i ZSZ nr 6 w Krośnie

Tam gdzie lwowskie śpią Orlęta

05.11.2015

Tam gdzie lwowskie śpią Orlęta

W ramach edukacji historycznej w naszej szkole zorganizowano w dniach 30 października (dla Technikum nr 6 i ZSZ nr 6) i 2 listopada (dla gimnazjalistów) uroczystość przypominającą legendę i heroizm Lwowskich Orląt biorących udział w 1918 roku w obronie Lwowa przeciw ukraińskiemu wojskowemu zamachowi stanu.

W 1918 roku, u zarania II Rzeczypospolitej, Lwów był wielkim centrum polskiej kultury, nauki, życia społecznego, administrowanym przez Polaków i zamieszkanym przez Polaków. Dnia 1 listopada 1918 roku Ukraińcy chcący stworzyć własne państwo dokonali wojskowego zamachu we Lwowie. Początkowy szok Polaków szybko przemienił się w heroiczną walkę o polskość miasta. Obrońcy nie sięgali po cudze lecz bronili własnych domów, ulic, miejsc pracy. Bo to było ich miasto. Mimo, że początkowo byli źle uzbrojeni i zdobywali broń na wojsku ukraińskim trwali w oporze. Do walki w obronie Lwowa stanęli członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej, Legioniści, robotnicy, urzędnicy, księża, batiarzy, kobiety, starcy, dzieci i młodzież. Początkowo Lwów bronił się samotnie, bo Polska żadnej pomocy dać mu nie mogła. Dopiero 20 listopada dotarła odsiecz dla obrońców i 22 listopada 1918 roku Ukraińcy opuścili miasto zaczynając wielomiesięczne oblężenie – bardzo trudne dla Lwowian (ostrzał artyleryjski, odcięcie światła, wody, żywności, ataki na miasto). Ale to też Lwów przetrwał. Spośród ponad 6 tysięcy obrońców Lwowa w listopadowe dni 1918 roku aż 1421 miało mniej niż 18 lat. To oni słusznie zasłużyli na dumny przydomek „Orlęta Lwowskie”. Wielu z nich zginęło w walce broniąc swojego miasta i jego przynależności do Polski. Walczyli z bronią w ręku, nosili meldunki, amunicję, żywność. Nie ma przesady w stwierdzeniu, że dzieci obroniły Lwów. Ich postawa stała się wzorcem postawy patriotycznej i przeszła do kanonu bohaterskiej służby na rzecz ojczyzny. Z nich czerpali inspirację chociażby powstańcy warszawscy a heroizm lwowskiej młodzieży, gdzie najmłodszy obrońca liczył tylko 9 lat, była koronnym argumentem za polskością Lwowa.

Młodzież naszej szkoła wysłuchała wykładu pana Wiesława Biedronia, który przybliżył im sytuację polityczną w październiku 1918 roku i przebieg walki w obronie Lwowa w listopadzie 1918 roku z uwzględnieniem roli dzieci lwowskich. Przypomniał sylwetki dwóch bohaterów tamtych czasów: Antosia Petrykiewicza – 13 letniego chłopca, który w wyniku obrażeń zmarł na początku 1919 roku i który jest do dzisiaj najmłodszym kawalerem orderu Virtuti Militari oraz sylwetkę Jurka Bitschana – 14 letniego chłopca, który zginął w listopadzie 1918 roku w walce na Cmentarzu Łyczakowskim. Część wykładu poświęcona była tragicznym losom Cmentarza Orląt Lwowskich na Łyczakowie. Wykład uzupełniony był prezentacją multimedialną oraz oprawą artystyczną, w której wykorzystano poezję i prozę Mariana Hemara i Kornela Makuszyńskiego.

Duży udział w przygotowaniu tego przedsięwzięcia mieli uczniowie naszej placówki. Scenografię wykonał Mateusz Buda a przedwojenny herb Lwowa i obraz chłopca namalowała Maria Glazar. Martyna Zajdel i Maria Marszałek w przejmujący sposób recytowały poezję Mariana Hemara a teksty Kornela Makuszyńskiego przedstawili Maria Glazar i Eryk Surowiec. W Orlęta Lwowskie wcielili się: Robert Wujkowski, Kacper Farbaniec, Mateusz Buda, Kamil Ladziński, Bartosz Bogacz, Patryk Fatyga. Obsługę techniczną zapewnił Bartosz Ziemiański.

O obrońcach Lwowa Kornel Makuszyński napisał: Na te groby powinni z daleka przychodzić pielgrzymi, by uczyć się miłości do ojczyzny.