Technikum i ZSZ nr 6 w Krośnie

Śladami historii – rzecz o Witoldzie Pileckim

07.03.2024

Śladami historii – rzecz o Witoldzie Pileckim

Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych jest w naszej szkole okazją do poznawania historii naszego kraju, wskazywania na postawy patriotyczne oraz kształtowania świadomości narodowej młodzieży. 1 marca uczniowie "Budowlanki" przygotowali inscenizację traktującą o jednym z największych bohaterów narodowych – Witoldzie Pileckim, który aby dostać się do obozu, wszedł w "kocioł" podczas łapanki na Żoliborzu. Podając się za Tomasza Serafińskiego - ukrywającego się żołnierza polskiego - został wywieziony do obozu Auschwitz. Otrzymał numer 4859. Mimo nieludzkich warunków, chorób, Pilecki zbierał i przekazywał materiały wywiadowcze przez wypuszczanych na wolność więźniów. To on przygotował pierwszą tajną notę na temat ludobójstwa w Auschwitz. Zorganizował tam Związek Organizacji Wojskowych (ZOW). Wiosną 1943 r. Niemcy zaczęli rozpracowywać organizacje konspiracyjne w obozie. Zapadła decyzja o wywiezieniu "starych" skazańców w głąb Rzeszy. Wtedy Pilecki zdecydował się na ucieczką. W nocy z 26 na 27 kwietnia 1943 r. zdołał zbiec wraz z dwoma współwięźniami. Pilecki wrócił do Warszawy. W latach 1943-44 służył w oddziale III Kedywu KG AK, brał udział w Powstaniu Warszawskim. W latach 1944-45 był w niewoli niemieckiej w oflagu VII A w Murnau. Po wyzwoleniu obozu dołączył do II Korpusu Polskiego we Włoszech. W październiku 1945 roku, na osobisty rozkaz gen. Andersa, wrócił do Polski, by prowadzić działalność wywiadowczą na rzecz II Korpusu. Jesienią 1945 roku zorganizował siatkę wywiadowczą i rozpoczął zbieranie informacji wywiadowczych o sytuacji w Polsce, w tym o żołnierzach AK i II Korpusu więzionych w obozach NKWD i deportowanych do Rosji. 8 maja 1947 roku został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa, torturowany i oskarżony o działalność wywiadowczą na rzecz rządu RP na emigracji. 3 marca 1948 r. przed Rejonowym Sądem Wojskowym w Warszawie rozpoczął się proces tzw. grupy Witolda. Rotmistrz Pilecki został oskarżony o: nielegalne przekroczenie granicy, posługiwanie się fałszywymi dokumentami, brak rejestracji w Rejonowej Komendzie Uzupełnień, nielegalne posiadanie broni palnej, prowadzenie działalności szpiegowskiej na rzecz Andersa oraz przygotowywanie zamachu na grupę dygnitarzy MBP. 15 marca 1948 roku rotmistrz został skazany na karę śmierci. Prezydent Bolesław Bierut nie zgodził się na ułaskawienie. Wyrok wykonano 25 maja w więzieniu mokotowskim przy ul. Rakowieckiej, poprzez strzał w tył głowy. Witold Pilecki pozostawił żonę, córkę i syna. Miejsce pochówku rotmistrza nigdy nie zostało ujawnione przez komunistyczne władze, prawdopodobnie zwłoki zakopano na wysypisku śmieci koło Cmentarza Powązkowskiego (tzw. kwatera Ł - łączka). W 2006 roku Witold Pilecki został pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego, a w 2013 r. awansowany do stopnia pułkownika. (PAP)

W role inscenizacji wcielili się: Jakub Wojnar (Witold Pilecki), Kacper Szudy (Józef Różański), Wiktoria Budyń (Maria Pilecka). Na pianinie akompaniował Dominik Kondziołka, a za obsługę techniczną odpowiadali: Jakub Pawlik, Kamil Urban, Wojciech Jagodowski.

Postać Witolda Pileckiego przybliżyła p. Barbara Zagdańska-Kłym, która sprawowała opiekę nad realizacją przedstawienia.